Cukrzyca typu 2 – co warto wiedzieć?

Cukrzyca typu 2 (dawniej zwana także cukrzycą dorosłych, cukrzycą insulinoniezależną) dotyczy przeważnie osób dorosłych (czyli powyżej 45. roku życia), chociaż warto zaznaczyć, że coraz częściej występuje także u młodszych pacjentów. Co więcej, w cukrzycy typu 2. zachodzi duża insulinooporność – czyli stan obniżonej wrażliwości naszego organizmu na działanie insuliny (czyli hormonu odpowiadającego za transportowanie glukozy do wnętrza komórek). Ponadto, w odróżnieniu np. od cukrzycy typu 1., która to wywoływana jest brakiem insuliny oraz niewydolnością komórek beta wysp trzustkowych (tj. wyspy Langerhansa), to w cukrzycy typu 2. także dochodzi do pewnej niewydolności, ale z kolei wydzielanie takiego hormonu poprzez komórki beta staje się mniej upośledzone – bo występują: oporność oraz względny niedobór insuliny, który to dopiero może jeszcze rozwinąć się do stanu bezwzględnego niedoboru. A jakie są przyczyny cukrzycy typu 2? Hiperglikemia, czyli mianowicie podwyższony poziom cukru we krwi, w tej chorobie ma charakter wieloczynnikowy, natomiast na rozwój choroby wpływ mają zarówno czynniki genetyczne (chociaż trzeba zaznaczyć, że w mniejszym stopniu niż w cukrzycy typu 1), jak i również styl życia. A jakie są z kolei czynniki ryzyka w chorobie jaką jest cukrzyca typu 2? Nadwaga oraz otyłość (a szczególnie otyłość brzuszna, czyli konkretnie skoncentrowana wokół talii), wskaźnik BMI, czyli mianowicie wskaźnik masy ciała, powyżej 30, siedzący tryb życia, brak ruchu, a także brak aktywności fizycznej, niezdrowa dieta, brak snu, przebyta cukrzyca ciążowa (cukrzyca ciężarnych), jak również zespół policystycznych jajników, nadciśnienie tętnicze, choroby sercowo-naczyniowe oraz stwierdzony wcześniej stan przedcukrzycowy. Z kolei inne choroby powiększające ryzyko zaistnienia cukrzycy typu 2. to m.in. zespół Cushinga, a także akromegalia (czyli nadmierne wydzielanie hormonu wzrostu), nadczynność tarczycy. Cukrzyca typu 2 – objawy: cukrzyca typu 2. w chwili rozpoznania bardzo często nie wywołuje zauważalnych dolegliwości – ponieważ objawy tego typu cukrzycy stają się mniej nasilone aniżeli w przypadku cukrzycy typu 1., a także rozwijają się stopniowo.